Trichoglottis triflora (Guillaumin) Garay i Seidenfadden 1972

Występuje w południowo-zachodniej Tajlandii i Wietnamie  na wysokości 1100 do 1200 metrów.
Wymaga umiarkowanych do ciepłych temperatur, przefiltrowanego światła, wysokiej wilgotności powietrza. W okresie wegetacji należy ją często podlewać, natomiast zimą pozwalamy roślinie delikatnie przesychać pomiędzy podlewaniami.
Przez długi czas uprawiałam roślinę w doniczce, ale wyraźnie jej to nie odpowiadało. Dopiero po przesadzeniu na podkładkę zaczęła pięknie rosnąć i wypuściła kilka pędów kwiatostanowych.
Kwiaty maleńkie ok. 5 mm delikatnie pachną.

Phalaenopsis pulcherrima Lindley 1832

Występuje w Himalajach, Assam w Indiach, Myanamar, Tajlandii, Malezji, Laosie, Kambodży, Chinach - Yunnan,Wietnamie,  Borneo i Sumatrze na wysokości od 100 do 1300 metrów.
W mojej kolekcji roślina jest od trzech lat. W ciągu tego czasu bardzo się rozrosła. Obecnie nawet niekwitnąca wygląda pięknie. Kwitnie systematycznie każdego roku latem. 

Phalaenopsis celebensis Sweet 1980

Występuje  na wyspie Sulawesi (dawny Celebes) w Indonezji.
Przez cały rok roślina wymaga ciepłych temperatur od 22 stopni w nocy do 32 w dzień.
Lubi poranne słońce, a przez resztę dnia zacienione stanowisko. W okresie wegetacyjnym wymaga częstego i obfitego podlewania, ale i poza nim nie może zbytnio przesychać. Wilgotność powietrza również powinna być wysoka.
Roślinę mam od marca, ok. maja pojawiły się pędy kwiatostanowe i obecnie zaczyna kwitnienie.
Kwiaty są niezwykle delikatne o średnicy ok. 3 cm.
Z dedykacją dla Jerzego, który pomógł mi zrealizować kolejne storczykowe marzenie ;-)

Aerides houletiana

Występuje w Tajlandii Wietnamie i Kambodży, gdzie rośnie w nizinnych  mieszanych lasach  na wysokości do 700 metrów n.p.m.
Wymaga wysokich temperatur z krótkim okresem spoczynku w miesiącach zimowych, wysokiej wilgotności, w okresie wegetacji częstego podlewania i nawożenia z lekkim przesuszeniem zimą. Stanowisko powinno być jasne, ale nie bezpośrednio nasłonecznione.
Roślinę kupiłam z przeceny na początku 2012 roku. Uprawiam w warunkach umiarkowanych do ciepłych. W okresie letnim nie dopuszczam do przesuszenia podłoża, natomiast zimą pozwalam roślinie lekko przesychać. Wilgotność w pomieszczeniu utrzymuje się na poziomie od 50 do 75%.
Rośnie na parapecie okna południowego cieniowanego balkonem.
Kwiaty pięknie aczkolwiek dla mnie zbyt intensywnie pachną.

Vanda roeblingiana

Występuje w Malezji i na Filipinach, gdzie rośnie w górskich lasach w cieniu drzew
na wysokości powyżej 1500 metrów n.p.m.

Preferuje niskie i umiarkowane temperatury, stanowisko cieniste. W okresie letnim częste podlewanie i nawożenie, natomiast zimą przechłodzenie i przesuszenie  pomiędzy podlewaniami.

Mam dwie rośliny pierwszą zakupiłam w ubiegłym roku z filipińskiej firmy natomiast drugą kupiłam w maju z dwoma pędami kwiatostanowymi.

Kwiaty mają ok. 5 cm średnicy, są woskowe z charakterystyczną warżką w środkowej części rozdzieloną i bardzo mocno strzępiastą. 

Staurochilus loherianus

Występuje endemicznie na Filipinach na wyspie Luzon, gdzie rośnie na wysokości

do 900 metrów n.p.m.

Roślina preferuje wysokie temperatury, tylko w zimie temperatura nocna powinna być nieznacznie niższa i w tym okresie powinno się ograniczyć podlewanie.

Wymaga stale wysokiej wilgotności i jasnego, ale nienasłonecznionego stanowiska. 

Vanda tricolor var. tricolor Lindley 1848

Występuje na Jawie i Bali na wysokości 700 - 1600 metrów n.p.m. Rośnie na odsłoniętych gałęziach drzew.
Wymaga bardzo jasnego stanowiska, wysokiej wilgotności i dobrej cyrkulacji powietrza. W okresie aktywnego wzrostu obfitego podlewania. Podłoże musi być dobrze przepuszczalne, nie może być zbite, aby korzenie mogły szybko przesychać.
Moje dwie rośliny uprawiam w koszyku z bardzo grubym podłożem na parapecie okna południowego.
Kwitnącą roślinę odstąpił mi kolega, który uprawiał ją w warunkach ciepłej i bardzo wilgotnej oranżerii.
Krótko była zmieszczona na blogu błędnie opisana, ale i w tym przypadku dzięki mojemu Mistrzowi błąd został naprawiony :-)