Phalaenopsis bellina Christenson 1995

Phalaenopsis bellina występuje endemicznie na Borneo. Przeważnie rośnie na konarach drzew w pobliżu płynących rzek na wysokości do 200 metrów n.p.m.
Jest to storczyk ciepłolubny. Preferuje temperatury: 25-30 stopni w dzień i 18- 22 stopnie w nocy. Lubi przefiltrowane światło, dobrą cyrkulację i wysoką wilgotność powietrza nawet powyżej 80%. Podłoże nigdy nie powinno zbyt mocno przesychać.
Roślinę mam od stycznia. Wymagała przesadzenia, gdyż podłoże było mocno zleżałe. Wsadziłam ją do plastikowego koszyka w mieszankę podłoża średniej granulacji z dodatkiem sphagnum. Po tym zabiegu szybko zaczęła odbudowywać system korzeniowy. Straciła stary pęd, ale w krótkim czasie wypuściła dwa nowe. Od tej pory znacznie poprawił się też wygląd liści. Uprawiam ją przy oknie południowym w oddaleniu od szyby ok 40 cm. Temperatura w pomieszczeniu utrzymuje się w granicach 18 -25 stopni. Tylko podczas słonecznych dni przy oknie osiąga 26-32 stopnie. Podlewam wodą z filtra RO z niewielkim dodatkiem wody kranowej i nawozu średnio dwa razy w tygodniu poprzez namaczanie. Wilgotność wśród storczyków utrzymuje się na poziomie 50-70%.
Po mojej krótkiej nieobecności w domu przywitała mnie niesamowicie pięknym kwiatem i upajającym zapachem. Dla mnie to zdecydowanie jedna z najpiękniejszych Phaslaenopsis.

Ascocentrum curvifolium [Lindley]Schlechter 1913

Synonimy: Vanda curvifolia, Gastrochilus curvifolius, Saccolabium curvifolium,
Saccolabium miniatum

Roślinę mam od kwietnia. Nabyłam ją z pędem kwiatostanowym. Nie spodziewałam się, że tak szybko doczekam się ponownego kwitnienia. Tym razem kwiaty są zdecydowanie ładniej wybarwione.
Uprawiam ją w drewnianym koszyku wypełnionym podłożem średniej granulacji przy oknie południowym. Podczas sprzyjającej pogody okres letni spędzała na zewnątrz i pewnie to zainicjowało kwitnienie.

Schoenorchis seidenfadenii Pradhan 1978

Występuje w Tajlandii i Wietnamie, na wysokości od 550 do 600 metrów.
Jest to roślina ciepłolubna. Wymaga przefiltrowanego światła, wysokiej wilgotności i dobrej cyrkulacji powietrza. W okresie letnim powinna być często i obficie podlewana, natomiast zimą trzeba pozwolić jej delikatnie przesychać.
Ze względu na miniaturowy rozmiar najlepiej uprawiać ją na podkładce.
Liście są mięsiste ułożone naprzeciwlegle. Bladoróżowe kwiaty mają niewiele ponad pół centymetra wielkości. Na pędzie jest ich kilkanaście. Kwitnie zwykle wiosną i latem. 
Roślinę mam zaledwie od kilku miesięcy. Niedługo po zakupie wypuściła pęd.
Uprawiam na podkładce z odrobiną sphagnum, przy parapecie okna południowego. Światło ma przefiltrowane, gdyż umieszczona jest w pewnym oddaleniu od szyby dodatkowo cieniowana innymi roślinami. Wisi nad kuwetą wypełnioną wodą, która parując zwiększa wilgotność wśród roślin. W okresie letnim codziennie spryskuję lub namaczam.

Trichoglottis geminata (Teijsm. & Binn.) JJSm. 1905

Występuje w środkowej części Filipin na wyspie Leyte. Zasiedla tereny w pobliżu morza, gdzie rośnie na gałęziach drzew oraz wulkanicznych skałach
na wysokości do 1100 metrów n.p.m.
Synonimy:

Sarcanthus geminatus, Stauropsis wenzelii, Trichoglottis oblongifolia, Trichoglottis wenzelii

Jest to storczyk ciepłolubny, jednak w zimie temperatura w nocy powinna nieco spadać. Wymaga wysokiej wilgotności powietrza, w sezonie wegetacyjnym częstego i obfitego podlewania, zimą podlewanie należy nieco ograniczyć.
Storczyka mam od marca. Został zakupiony  na wystawie w Dreźnie. Na liściach miał bakteryjne plamy w związku z tym wiele z nich musiałam poobcinać. Obecnie kondycja rośliny jest dobra.
Posadziłam ją do ceramicznej doniczki z grubym podłożem. Roślinę podlewam kiedy podłoże przeschnie nie dopuszczając do zbyt mocnego przesuszenia. Dość szybko doczekałam się pierwszego kwitnienia i jest nadzieja na kolejne.
Kwiaty są niewielkie (ok 1-2 cm), ale za to cudownie piękne i pachnące.

Staurochilus guibertii ( Linden & Rchb.f. ) Christenson 1994

Występuje na Filipinach, gdzie rośnie na wapiennych skałach.

Storczyka z pędem kwiatostanowym nabyłam w maju. Kwiaty mają  ok. 4 cm średnicy, delikatnie pachną i są nieziemsko piękne :-) 

Trichoglottis triflora (Guillaumin) Garay i Seidenfadden 1972

Występuje w południowo-zachodniej Tajlandii i Wietnamie  na wysokości 1100 do 1200 metrów.
Wymaga umiarkowanych do ciepłych temperatur, przefiltrowanego światła, wysokiej wilgotności powietrza. W okresie wegetacji należy ją często podlewać, natomiast zimą pozwalamy roślinie delikatnie przesychać pomiędzy podlewaniami.
Przez długi czas uprawiałam roślinę w doniczce, ale wyraźnie jej to nie odpowiadało. Dopiero po przesadzeniu na podkładkę zaczęła pięknie rosnąć i wypuściła kilka pędów kwiatostanowych.
Kwiaty maleńkie ok. 5 mm delikatnie pachną.

Phalaenopsis pulcherrima Lindley 1832

Występuje w Himalajach, Assam w Indiach, Myanamar, Tajlandii, Malezji, Laosie, Kambodży, Chinach - Yunnan,Wietnamie,  Borneo i Sumatrze na wysokości od 100 do 1300 metrów.
W mojej kolekcji roślina jest od trzech lat. W ciągu tego czasu bardzo się rozrosła. Obecnie nawet niekwitnąca wygląda pięknie. Kwitnie systematycznie każdego roku latem.