Phalaenopsis inscriptiosinensis Fowlie 1983

Phalaenopsis inscriptiosinensis występuje w centralnej Sumatrze, gdzie rośnie w cieniu drzew na wysokości poniżej 914 metrów.
Jest to miniaturowa, ciepłolubna Phalaenopsis. Przez cały rok temperatury powinny być utrzymywane na poziomie 25 - 27 stopni w dzień i 18 - 19 stopni w nocy.
Mam ją od niespełna czterech lat. Uprawiam w niewielkiej doniczce w podłożu średniej granulacji z dodatkiem sphagnum. Przez cały czas podłoże utrzymuje wilgotne, ale nie mokre. Rośnie na parapecie okna południowego w oddaleniu od szyby, aby nie była narażona na zbyt ostre słońce i wysokie lub zbyt niskie temperatury. Po czterech latach doświadczeń zauważyłam, że toleruje niewielkie odstępstwa od wymaganych temperatur, ale nie lubi kiedy temperatura przekracza 30 stopni. Zdecydowanie nie lubi też zbyt mocno przesychać. Uważam, że jest to delikatna i wrażliwa na wszelkie odstępstwa Phalaenopsis.
Kwitnienie z lata 2015 roku.

Angraecum elephantinum Schltr. 1919

Angraecum elephantinum występuje endemicznie we wschodnich rejonach Madagaskaru.
W środowisku, gdzie rośnie przeważają dwie pory roku: lato i zima. Okresy przejściowe są bardzo krótkie. Lato jest ciepłe i deszczowe. Zimą opady deszczu są niewielkie. Dni są wtedy ciepłe, natomiast w nocy temperatura spada nawet do 10 stopni.
Jest to miniaturowy storczyk o grubych, sztywnych, ciemnozielonych liściach ułożonych naprzeciwlegle. Kwiat jest duży w stosunku do wielkości rośliny i osiąga ok. 5-6 cm średnicy. Zakończony jest długą ostrogą. Wieczorem pachnie intensywnie, ale bardzo przyjemnie.
U mnie rośnie w niewielkiej, ceramicznej doniczce w mieszance podłoża średniej granulacji, na parapecie przy oknie południowym cieniowany innymi roślinami. Podlewam go wodą z filtra z RO. Częstotliwość podlewania uzależniam od pory roku, długości dnia i temperatury.
Jest u mnie od niewielkiej sadzonki, którą dostałam trzy lata temu.
Kwitnienie z lata 2015 roku.

Vanda miniata (Lindl.) LMGardiner 2012

Synonimy: Ascocentrum miniatum, Gastrochilus miniatus, Saccolabium miniatum.
Występuje w Tajlandii, Laosie, Wietnamie, Malajach, Jawie i Filipinach.
Ze względu na tak szeroki zakres występowania może łatwo adoptować się do warunków panujących w naszych mieszkaniach. Lubi jasne przefiltrowane światło. Optymalne temperatury latem, to 29-33 stopnie w dzień i 15-22 stopnie w nocy. Zimą w zależności od regionu występowania nocna temperatura może spadać nawet do 12 stopni, ale w terenach równikowych, w których często występuje temperatury są wyrównane z niewielką tylko amplitudą temperatur (24 dzień-19 noc). W środowisku naturalnym wilgotność powietrza w okresie letnim jest bardzo wysoka. W okresie zimowym spada do 60%.
Roślina zakupiona we wrześniu 2015 roku z pędami kwiatostanowymi.
Kwitnienie z jesieni 2015 roku.

Phalaenopsis bellina Christenson 1995

Phalaenopsis bellina występuje endemicznie na Borneo. Przeważnie rośnie na konarach drzew w pobliżu płynących rzek na wysokości do 200 metrów n.p.m.
Jest to storczyk ciepłolubny. Preferuje temperatury: 25-30 stopni w dzień i 18- 22 stopnie w nocy. Lubi przefiltrowane światło, dobrą cyrkulację i wysoką wilgotność powietrza nawet powyżej 80%. Podłoże nigdy nie powinno zbyt mocno przesychać.
Roślinę mam od stycznia. Wymagała przesadzenia, gdyż podłoże było mocno zleżałe. Wsadziłam ją do plastikowego koszyka w mieszankę podłoża średniej granulacji z dodatkiem sphagnum. Po tym zabiegu szybko zaczęła odbudowywać system korzeniowy. Straciła stary pęd, ale w krótkim czasie wypuściła dwa nowe. Od tej pory znacznie poprawił się też wygląd liści. Uprawiam ją przy oknie południowym w oddaleniu od szyby ok 40 cm. Temperatura w pomieszczeniu utrzymuje się w granicach 18 -25 stopni. Tylko podczas słonecznych dni przy oknie osiąga 26-32 stopnie. Podlewam wodą z filtra RO z niewielkim dodatkiem wody kranowej i nawozu średnio dwa razy w tygodniu poprzez namaczanie. Wilgotność wśród storczyków utrzymuje się na poziomie 50-70%.
Po mojej krótkiej nieobecności w domu przywitała mnie niesamowicie pięknym kwiatem i upajającym zapachem. Dla mnie to zdecydowanie jedna z najpiękniejszych Phaslaenopsis.

Ascocentrum curvifolium [Lindley]Schlechter 1913

Synonimy: Vanda curvifolia, Gastrochilus curvifolius, Saccolabium curvifolium,
Saccolabium miniatum

Roślinę mam od kwietnia. Nabyłam ją z pędem kwiatostanowym. Nie spodziewałam się, że tak szybko doczekam się ponownego kwitnienia. Tym razem kwiaty są zdecydowanie ładniej wybarwione.
Uprawiam ją w drewnianym koszyku wypełnionym podłożem średniej granulacji przy oknie południowym. Podczas sprzyjającej pogody okres letni spędzała na zewnątrz i pewnie to zainicjowało kwitnienie.

Schoenorchis seidenfadenii Pradhan 1978

Występuje w Tajlandii i Wietnamie, na wysokości od 550 do 600 metrów.
Jest to roślina ciepłolubna. Wymaga przefiltrowanego światła, wysokiej wilgotności i dobrej cyrkulacji powietrza. W okresie letnim powinna być często i obficie podlewana, natomiast zimą trzeba pozwolić jej delikatnie przesychać.
Ze względu na miniaturowy rozmiar najlepiej uprawiać ją na podkładce.
Liście są mięsiste ułożone naprzeciwlegle. Bladoróżowe kwiaty mają niewiele ponad pół centymetra wielkości. Na pędzie jest ich kilkanaście. Kwitnie zwykle wiosną i latem. 
Roślinę mam zaledwie od kilku miesięcy. Niedługo po zakupie wypuściła pęd.
Uprawiam na podkładce z odrobiną sphagnum, przy parapecie okna południowego. Światło ma przefiltrowane, gdyż umieszczona jest w pewnym oddaleniu od szyby dodatkowo cieniowana innymi roślinami. Wisi nad kuwetą wypełnioną wodą, która parując zwiększa wilgotność wśród roślin. W okresie letnim codziennie spryskuję lub namaczam.

Trichoglottis geminata (Teijsm. & Binn.) JJSm. 1905

Występuje w środkowej części Filipin na wyspie Leyte. Zasiedla tereny w pobliżu morza, gdzie rośnie na gałęziach drzew oraz wulkanicznych skałach
na wysokości do 1100 metrów n.p.m.
Synonimy:

Sarcanthus geminatus, Stauropsis wenzelii, Trichoglottis oblongifolia, Trichoglottis wenzelii

Jest to storczyk ciepłolubny, jednak w zimie temperatura w nocy powinna nieco spadać. Wymaga wysokiej wilgotności powietrza, w sezonie wegetacyjnym częstego i obfitego podlewania, zimą podlewanie należy nieco ograniczyć.
Storczyka mam od marca. Został zakupiony  na wystawie w Dreźnie. Na liściach miał bakteryjne plamy w związku z tym wiele z nich musiałam poobcinać. Obecnie kondycja rośliny jest dobra.
Posadziłam ją do ceramicznej doniczki z grubym podłożem. Roślinę podlewam kiedy podłoże przeschnie nie dopuszczając do zbyt mocnego przesuszenia. Dość szybko doczekałam się pierwszego kwitnienia i jest nadzieja na kolejne.
Kwiaty są niewielkie (ok 1-2 cm), ale za to cudownie piękne i pachnące.