Translate

wtorek, 9 lutego 2016

Phalaenopsis amboinensis J.J.Smith 1911

Phal. amboinensis - występuje na wyspach Ambon, Sulawesi (dawny Celebes) w Indonezji.
Jest to typowo ciepłolubna Phalaenopsis. Preferuje temperatury: lato 31-32 / 22-23 stopnie, zima 29-30 / 22-23 stopnie.
Obecnie mam trzy rośliny z tego gatunku. Pierwszą kupiłam w 2009 roku. Kolejne, to stosunkowo nowe nabytki. Uprawiam je na parapecie okna południowego w pewnym oddaleniu od szyby. Dzięki temu rośliny nie są narażane na zbyt duże spadki temperatury i bezpośrednie działanie promieni słonecznych. Temperatury w pomieszczeniu odbiegają od tych przez nie preferowanych i utrzymują się w granicach 18- 25 stopni. Mimo wszystko cieszę się dość regularnym kwitnieniem i co najważniejsze zdrowym wzrostem moich roślin.
Ponieważ pochodzą z rejonów, gdzie opady deszczy występują regularnie przez cały rok nie dopuszczam do zbyt mocnego przesuszenia podłoża. Podlewanie ograniczam zimą, ale tylko wtedy, gdy temperatury są niższe.
Na zdjęciach prezentowane są najstarsza i najmłodsza roślina z mojej kolekcji.
Phalaenopsis amboinensis var. flavida mam w kolekcji zaledwie od trzech miesięcy. Nabyłam dorosłą roślinę ze zdrowym systemem korzeniowym, ale niestety bez stożka wzrostu. Skrycie liczę, że jednak z zaschniętego stożka wypuści nowy liść.


Phalaenopsis amboinensis

Phalaenopsis amboinensis
Phalaenopsis amboinensis var. flavida

Phalaenopsis amboinensis var. flavida



Gastrochilus acutifolius (Lindl.) Kuntze 1891

Kolejne zaległe kwitnienie niezawodnego Gastrochilusa :-)



Sophronitis cernua (Lindl.) Lindl. 1838

Występuje w Brazylii, Boliwii i Paragwaju.
Jest to miniaturowy epifit o pięknych pomarańczowych kwiatach. Wymaga umiarkowanych warunków cieplnych, sporej dawki światła oraz wysokiej wilgotności powietrza.
U mnie rośnie na podkładce xaxim przy parapecie okna południowego. Podlewam wodą z filtra RO z niewielkim dodatkiem wody kranowej, gdy podkładka przeschnie.
Naturalnym okresem kwitnienia podobno jest wiosna.
U mnie systematycznie od czterech lat kwitnie w listopadzie.


poniedziałek, 8 lutego 2016

Tuberolabium quisumbingii (L.O. Williams) Christenson 1992

Kwitnienie z listopada 2015 roku.




Vanda lilacina Teijsm. & Binn. 1862

Vanda lilacina występuje w Tajlandii i Laosie na wysokości od 100 do 1000 metrów.
W jej środowisku naturalnym lata są gorące i deszczowe. Wilgotność powietrza jest wówczas bardzo wysoka. Zimy są ciepłe, a opady deszczu znacznie mniejsze. Nocne temperatury zimą mogą spadać dość znacznie. Szczególnie odczuwalne jest to na terenach wyżej położonych. Wilgotność zimą jest niższa niż latem.
Roślinę odkupiłam od Kolegi w kwietniu 2015 roku. W porównaniu z innymi storczykami z tego rodzaju jest to niewielka Vanda.
Uprawiam ją na parapecie okna południowego. Temperatura w pokoju oscyluje w granicach 20- 25 stopni w dzień ze spadkiem do ok. 18 w nocy. Rośnie w glinianej doniczce, co powoduje dość szybkie przesychanie podłoża. W okresie letnim podlewam w zależności od temperatury (przeważnie co drugi dzień). Zimą ponieważ temperatura jest niższa i dni znacznie krótsze ograniczam podlewanie nie dopuszczając jednak do zbyt mocnego przesuszenia rośliny. Używam do tego wody z filtra RO z niewielkim dodatkiem wody kranowej i nawozu.
Zakwitła dość skromnie, bo tylko dwoma kwiatami. Wynika to z ogólnego osłabienia rośliny. 
Liście u podstawy załamują się i opadają. System korzeniowy nie budzi niepokoju.
Kwiaty są niezwykle delikatne i piękne. Mają ok. 2,5 cm średnicy. Są białe z lekko różowym zabarwieniem. Płatki okółka wewnętrznego (petale) są wywinie. Warżka w kolorze fioletowo - różowym ma nierówną strukturę. Kwiaty przepięknie pachną






Eclecticus chungii O'Byrne 2009

Eclecticus chungii występuje w Tajlandii, Laosie i Kambodży

Roślinę nabyłam w ubiegłym roku od Kolegi z prywatnej kolekcji.
Jest to miniaturowy epifityczny storczyk. Kwitnie przez całe lato, ale kwiaty rozwijają się seryjnie. Mają ok 1 cm średnicy.
Liście są ciemnozielone z lekko bordowym zabarwieniem.
Roślinę uprawiam na podkładce. Zauważyłam, ze nie lubi zbytnio przesychać, toteż praktycznie codziennie ją spryskuję lub namaczam w wodzie z filtra RO.
W okresie letnim stosuję minimalną dawkę nawozu. Rośnie nieco oddalona od okna, gdyż zauważyłam, ze bezpośrednie słońce jej nie odpowiada.
Dobrze rośnie w temperaturze pokojowej ok. 20-25 stopni z nocnymi spadkami do ok. 18-tu stopni. Zdecydowanie preferuje wysoką wilgotność powietrza.
Początki były trudne. W pewnym momencie bałam się, że ją stracę. Obecnie zaaklimatyzowała się, a ja poznałam jej preferencje, więc jest znacznie łatwiej.
Ta maleńka roślinka jest bardzo rzadko spotykana w kolekcjach. Nie widziałam jej także w ofertach handlowych.
Dla mnie jednaki nie tylko z tych względów jest niezwykle cenna - ma przede wszystkim ogromną wartość sentymentalną.
Kwitnienie lato - jesień 2015 roku




Vanda coerulea Griffith ex Lindley 1847

Vanda coerulea występuje w Indiach, Birmie, Tajlandii i Chinach na wysokości od 800 do 1700 metrów.
Wymaga umiarkowanych warunków cieplnych z okresem przesuszenia i przechłodzenia zimą. W jej środowisku naturalnym lata są ciepłe i wilgotne. Zimą temperatura w nocy spada nawet do 7 stopni. Pada wówczas sporadycznie i wilgotność powietrza obniża się do 50%.

Roślinę mam od maja 2015 roku, więc na razie ją obserwuję. Okres letni przy sprzyjającej pogodzie spędzała na zewnątrz. Obecnie stoi przy parapecie okna południowego. Posadziłam ją do drewnianego koszyka. Jako podłoże zastosowałam mieszankę średniej i grubej kory, rozkruszonej cegły i węgla drzewnego. Zimą ograniczyłam  podlewanie, nie dopuszczam jednak do zbyt długiego przesuszenia rośliny. Podczas pobytu u mnie ładnie rozbudowała system korzeniowy, ale jeszcze nie na tyle, aby mogła bez uszczerbku znieść suchy i chłodny okres spoczynku.

Liście są gęsto, naprzeciwlegle ułożone, mierzą ok. 15 cm długości i 2,5 cm szerokości. Kwiaty są duże, a jednocześnie niezwykle delikatne, o średnicy ok. 11 cm. Na pędzie jest ich zwykle od kilku do nawet kilkunastu. Moja roślina ma obecnie 11 kwiatów. Cechą charakterystyczną u tej Vandy są wywinięte petale. Dla mnie nawet niekwitnąca roślina wygląda pięknie, a kwitnąca wręcz zjawiskowo :-)
Kwitnienie z października 2015 roku.